کشیدن بخیه های بینی یکی از مراحل مهم در روند بهبودی بعد از جراحی بینی است که بسیاری از بیماران درباره آن سوال دارند. این مرحله معمولاً چند روز تا یک هفته پس از عمل انجام می شود و نقش زیادی در ترمیم مناسب زخمها و کاهش احتمال باقیماندن جای بخیه دارد. اگرچه این کار توسط جراح انجام میشود، اما آگاهی از زمان مناسب، نحوه انجام و مراقبتهای بعد از کشیدن بخیه میتواند به بهبود سریعتر و جلوگیری از عوارض احتمالی کمک کند. در این مقاله به تمام نکات مهم درباره بخیههای بینی پس از جراحی خواهیم پرداخت.
بخیه های بینی بعد از جراحی چیست؟
در طول جراحی بینی، بسته به نوع تکنیک جراح، برشهایی در نواحی مختلف بینی ایجاد میشود. این برشها معمولاً با بخیههایی بسته میشوند که ممکن است از نوع جذبشونده (حلشدنی) یا غیر جذبشونده (قابل کشیدن) باشند.
بخیههای داخلی معمولاً از نوع جذبی هستند و نیازی به کشیدن ندارند. در حالی که بخیههای خارجی، بهویژه در ناحیه کلوملا (بین دو سوراخ بینی) اغلب غیر جذبیاند و باید توسط پزشک در زمان مناسب کشیده شوند.
چه زمانی باید بخیه های بینی کشیده شوند؟
زمان استاندارد کشیدن بخیه های خارجی بینی معمولاً بین روز پنجم تا هفتم بعد از عمل است. با این حال ، زمان دقیق آن را جراح بر اساس وضعیت بهبودی پوست و نوع بخیه تعیین می کند.
اگر کشیدن بخیه ها به تأخیر بیفتد ، ممکن است باعث ایجاد اسکار یا تغییر رنگ در محل بخیه شود. بنابراین ، پیگیری دقیق نوبت های بعد از عمل اهمیت زیادی دارد.
آیا کشیدن بخیه بینی درد دارد؟
بسیاری از بیماران نگران درد هنگام کشیدن بخیه هستند، اما واقعیت این است که این فرآیند معمولاً خیلی کوتاه و تقریباً بدون درد است. پزشک ممکن است از پمادهای بی حسی موضعی استفاده کند تا بیمار احساس ناراحتی نداشته باشد. بیشتر افراد تنها حس یک کشش ملایم دارند که ظرف چند ثانیه تمام می شود.
مراقبتهای قبل و بعد از کشیدن بخیه
از دستکاری یا کندن بخیهها خودداری کنید. این کار میتواند منجر به باز شدن زخم یا ایجاد اسکار شود.
محل بخیه را طبق نظر پزشک با سرم شستشو یا گاز استریل تمیز نگه دارید.
پس از کشیدن بخیه، در صورت تجویز، از پماد ترمیمکننده یا آنتیبیوتیک موضعی استفاده کنید.
قرار نگرفتن در معرض مستقیم آفتاب نیز به کاهش احتمال لک یا تیره شدن محل بخیه کمک میکند.
تفاوت بخیه های جذبشونده و غیر جذبشونده در جراحی بینی
بخیه های جذب شونده در عرض چند هفته در بدن حل می شوند و معمولاً نیازی به کشیدن ندارند.
بخیههای غیر جذبشونده باید در زمان مشخص توسط پزشک خارج شوند.
انتخاب نوع بخیه به ترجیح جراح، محل برش و شرایط پوست بیمار بستگی دارد.
کشیدن بخیه بینی بعد یک سال
اگر بخیه های بینی بعد از یک سال هنوز کشیده نشده اند، احتمالاً از نوع غیرجذبی بوده اند و به دلایلی از جمله بی توجهی یا فراموشی در محل خود باقی مانده اند. ماندن طولانی مدت بخیه های غیرجذبی در پوست می تواند باعث بروز التهاب ، ایجاد اسکار یا حتی عفونت موضعی شود. در این شرایط، مراجعه به پزشک برای بررسی وضعیت پوست و خارج کردن بخیه ها کاملاً ضروری است. خارج کردن بخیه بعد از این مدت ممکن است نیاز به مراقبت های ویژه تری داشته باشد تا از آسیب به بافت پوست جلوگیری شود.
عفونت بخیه بعد از عمل بینی
عفونت بخیه بعد از عمل بینی یکی از عوارض نادر اما مهم پس از جراحی است که معمولاً در اثر عدم رعایت مراقبت های بهداشتی ، دست زدن مکرر به بخیه ها یا ورود باکتری ها به محل زخم ایجاد می شود. علائمی مانند قرمزی شدید اطراف بخیه ، تورم ، درد بیشتر از حد معمول ، ترشح چرک یا بوی نامطبوع می تواند نشانه عفونت باشد. در برخی موارد نیز بیمار ممکن است احساس گرمی در محل بخیه یا حتی تب خفیف داشته باشد.
در صورت مشاهده این علائم باید هرچه سریع تر با جراح خود مشورت کنید تا از پیشرفت عفونت جلوگیری شود. معمولاً پزشک با تجویز آنتی بیوتیک ، پمادهای موضعی یا در موارد خاص تمیز کردن محل بخیه مشکل را برطرف می کند. رعایت بهداشت ، تمیز نگه داشتن محل بخیه و خودداری از دستکاری آن نقش مهمی در پیشگیری از عفونت دارد.
اگر بخیه بینی زودتر باز شود چه باید کرد؟
گاهی ممکن است بخیه های بینی به دلایلی مانند ضربه ، کشیدگی پوست ، دستکاری محل جراحی یا فشار بیش از حد زودتر از زمان طبیعی باز شوند. باز شدن زودهنگام بخیه می تواند باعث باز شدن جزئی زخم یا طولانی تر شدن روند ترمیم پوست شود. در چنین شرایطی مهم است که از دستکاری محل بخیه خودداری کنید و ناحیه جراحی را تمیز و خشک نگه دارید.
بهترین اقدام این است که در اسرع وقت با جراح خود تماس بگیرید تا محل بخیه بررسی شود. پزشک در صورت نیاز ممکن است بخیه جدید بزند ، پانسمان مخصوص انجام دهد یا داروهای لازم برای جلوگیری از عفونت تجویز کند. مراجعه به موقع به پزشک کمک می کند تا از باقی ماندن جای زخم یا بروز مشکلات دیگر جلوگیری شود.
جای بخیه بعد از عمل بینی می ماند؟
در بیشتر جراحی های بینی ، بخیه ها به گونه ای زده می شوند که کمترین اثر ممکن روی پوست باقی بماند. معمولاً در عمل های بینی به روش باز ، بخیه کوچکی در ناحیه کلوملا (بین دو سوراخ بینی) زده می شود که با گذشت زمان و ترمیم کامل پوست ، به تدریج کمرنگ شده و در بسیاری از افراد تقریباً قابل مشاهده نیست. مهارت جراح و نحوه مراقبت های بعد از عمل نقش مهمی در کاهش جای بخیه دارد.
با رعایت توصیه های پزشک ، استفاده از پمادهای ترمیم کننده و جلوگیری از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آفتاب ، روند ترمیم پوست بهتر انجام می شود. در اغلب موارد جای بخیه بعد از چند ماه بسیار محو می شود و به سختی قابل تشخیص خواهد بود. در صورتی که جای بخیه باقی بماند نیز روش هایی مانند لیزر یا کرم های ترمیمی می توانند به بهبود ظاهر آن کمک کنند.
اگر بخیه ها دیر کشیده شوند چه می شود؟
کشیدن دیرهنگام بخیه ها می تواند باعث برجای ماندن رد زخم یا اسکار شود. همچنین در موارد نادر ، ممکن است بخیه ها در پوست فرو بروند یا باعث تحریک و التهاب شوند. بنابراین ، توصیه می شود که حتی اگر زخم خوب به نظر برسد ، طبق زمان بندی پزشک برای کشیدن بخیه ها مراجعه کنید.
علائم پاره شدن بخیه های داخل بینی چیست؟
پاره شدن بخیه های داخل بینی پس از جراحی معمولاً نادر است ، اما در صورت وقوع، می تواند با علائم مشخصی همراه باشد. مهم ترین نشانه ها عبارتند از:
- افزایش ناگهانی خونریزی یا ترشح از داخل بینی
- احساس باز شدن یا گسستگی در محل بخیه
- درد موضعی غیرعادی یا افزایش درد نسبت به روزهای قبل
- ورم یا التهاب بیشتر از حد انتظار در یک سمت بینی
- تغییر در شکل ظاهری بینی یا کج شدن تیغه میانی
- بوی نامطبوع یا نشانههایی از عفونت مانند تب یا چرک
در صورت مشاهده این علائم، حتماً باید به پزشک جراح مراجعه کرد تا وضعیت بخیهها بررسی و اقدامات درمانی مناسب انجام شود.
نتیجهگیری
کشیدن بخیه های بینی بخشی ساده اما بسیار مهم از روند بهبودی پس از جراحی است. با رعایت زمان مناسب ، همکاری با جراح و مراقبت های توصیه شده می توانید از بروز عوارض جلوگیری کرده و روند ترمیم پوست را به بهترین شکل ممکن طی کنید. اگر در مورد نوع بخیه ها یا زمان کشیدن آن ها ابهامی دارید، حتماً از پزشک خود راهنمایی بخواهید.
